Zawal mięśnia sercowego
garaże Zawał mięśnia sercowego jest najczęściej następstwem choroby wieńcowej. Jest to ograniczona martwica mięśnia sercowego, spowodowana ogniskowym ostrym niedokrwieniem. Najczęstszą przyczyną niedrożności naczynia wieńcowego jest zwężenie miażdżycowe lub skrzep zamykający światło tętnicy wieńcowej.
Zawał mięśnia sercowego występuje najczęściej u mężczyzn, szczyt zachorowań występuje u osób w wieku 50—70 lat. Ze względu na układ naczyń wieńcowych zawał umiejscawia się z reguły w mięśniu lewej komory serca. Choroba może wystąpić u osoby dotychczas zdrowej, jako wyraz ostrej niewydolności wieńcowej, może też zdarzyć się choremu z przewlekłą niedomogą wieńcową, u którego w ciągu kilku dni stopniowo wzrasta częstość i nasilenie bólów dławicowych.
Zawał zaczyna się zwykle silnym bólem za mostkiem, promieniującym do żuchwy, lewej ręki lub lewego barku. Ból zawałowy jest bardzo silny. Chory określa go jako rozpieranie klatki piersiowej lub pieczenie. Nie ustępuje on ani po nitroglicerynie, ani po odpoczynku. Bólowi często towarzyszą różnie nasilone objawy wstrząsu. Zawał ściany tylnej może manifestować się bólem zlokalizowanym w nadbrzuszu, towarzyszy mu uczucie rozpierania w nadbrzuszu, nudności, czasami wymioty. Dlatego też zawał tylnej ściany serca może być mylnie rozpoznawany jako kolka wątrobowa, perforowany wrzód żołądka lub ostre zapalenie trzustki. Zdarzają się także zawały bezbolowe, szczególnie u osób w podeszłym wieku. We wczesnym okresie zawału serca, szczególnie u osób w starszym wieku lub z zaawansowaną miażdżycą, mogą pojawiać się objawy neurologiczne pod postacią dezorientacji, niewielkich niedowładów, które przeważnie po kilku dniach od powstania zawału cofają się.
projekty garaży
