Choroby serca

Mikrosilniki Migotanie przedsionków (niemiarowosc zupełna —jibrillatio atriorum, arrhythmia completa). W niektórych stanach chorobowych (np. wady mitralne) przedsionki przestają kurczyć się, a poszczególne włókna mięśniowe wprawiają się w stan drżenia. Powoduje to zupełnie bezładne przechodzenie bodźców z przedsionków do komór, co przejawia się całkowicie niemiarową pracą komór. Stąd pochodzi nazwa: niemiarowosc zupełna. Badaniem stwierdzamy nierówne wypełnienie tętna, a często także deficyt tętna, to znaczy, że częstość tętna jest niższa niż liczona w tym samym czasie częstość pracy serca. Rozpoznanie ustala badanie elektrokardiograficzne (ryc. 7.6). W migotaniu przedsionków nie widać załamków P, linia izoelektryczna wykazuje faliste drżenie, zespoły QRS pojawiają się całkowicie niemiarowo, odstępy pomiędzy zespołami QRS są nierówne.

Migotanie przedsionków może być napadowe lub utrwalone. W napadowym migotaniu należy przywrócić miarowy rytm zatokowy za pomocą leków przeciwarytmicznych lub kardiowersji elektrycznej. W migotaniu utrwalonym stosuje się zazwyczaj naparstnicę, która zapobiega zbytniemu przyśpieszaniu czynności komór. Ponieważ na ścianach migocących przedsionków wytwarzają się skrzepliny, mogą one się odrywać i wędrując z prądem krwi powodować zatory tętnicze. Najgroźniejsze są zatory mózgowe. Prawdopodobieństwo wystąpienia zatoru może być wskazaniem do stosowania leków przeciwzakrzepowych (Heparyna, pochodne dwukumarolu). pozycjonowanie Gdańsk