Choroby serca

usa phone card Częstoskurcz napadowy (tachycardia paroxysmalis). Przyśpieszenie częstości pracy serca powyżej 160/min nosi nazwę częstoskurczu. Bodźce szybkiego rytmu powstają w przedsionku lub węźle przedsionko-wo-komorowym (częstoskurcz nadkomorowy) albo w mięśniu komór (częstoskurcz komorowy). Częstoskurcz z reguły rozpoczyna się nagle, trwa od kilku minut do kilku dni i nagle ustępuje, stąd nazwa „napadowy\". Częstoskurcz nadkomorowy może występować nawet u osób zdrowych pod wpływem bodźców emocjonalnych, natomiast częstoskurcz komorowy zawsze jest przejawem uszkodzenia mięśnia sercowego w znacznym stopniu.

Chorzy odczuwają napad częstoskurczu jako przykre kołatanie serca, połączone z uczuciem niepokoju. U osób z organicznym uszkodzeniem serca w czasie dłużej trwającego częstoskurczu może wystąpić niewydolność krążenia. Trzeba pamiętać, że częstoskurcz może być pierwszym objawem bezbólowego zawału serca. • Napad częstoskurczu rozpoznajemy na podstawie danych z wywiadu, badania tętna lub osłuchiwania serca oraz na podstawie badania EKG. Badanie elektrokardiograficzne pozwala na odróżnienie częstoskurczu nadkomorowego od komorowego (ryc. 7.5). W częstoskurczu nadkomoro-wym obraz EKG wygląda jak szybko po sobie następująca seria skurczów dodatkowych nadkomorowych. Natomiast w częstoskurczu komorowym widzimy szybką serię zniekształconych zespołów QRS-T o częstości 160—200 na minutę. W każdym przypadku częstoskurczu należy wykonać badania EKG w czasie trwania napadu oraz po przywróceniu prawidłowego rytmu serca. Napad częstoskurczu ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Kwiaty